Ook al ben je net terug uit Leucate, een echter WETHer wil ook in Nederland gewoon weer het water op. Nog geen week nadat we terug waren begon het dan ook weer te waaien, flink te waaien. Na enige twijfel wist de rest mij over te halen om niet alleen vrijdag, maar ook donderdag te gaan surfen. Prima, top, ik had er zin in! Rob en ik zouden 2 dagen gaan en lekker daar kamperen.
Maar de wind bleef maar toe nemen en toe nemen.  Dus dat kamperen was al snel van de baan. Toen in de nacht van woensdag op donderdag de wind nog meer was toegenomen werd het Rob met zijn 10m kite onmogelijk gemaakt om het water op te gaan. Aangezien ik nu toch al in de startblokken stond en een lift had geregeld dacht ik, weet je wat, ik ga gewoon kijken wat lukt, en zo stond ik rond 11 uur op het water. Manmanman wat een wind. Ik kwam al met moeite van het strand in het water en eenmaal een kwartier in het water verloor ik mijn board en het lukte me met geen mogelijkheid om dichterbij te komen door de grote golven en harde wind. Twee heren waren zo lief om mijn board naar mij toe te brengen toen ik uit pure ellende maar richting het strand was gegaan. Ik twijfelde wat te doen, maar ging toch terug het water op, en wat was dat een goede beslissing! Na eerst nog wat aankloten ging het deze dag steeds beter en beter. Mijn sprongen waren meer gecontroleerd dan ooit en die golven daar wist ik ook wel raad mee. Toen ik rond half 2 mijn surfmaatje en lift van de dag al een tijd niet meer had gezien en de windstoten boven de 40 knopen uit begonnen te komen besloot ik toch maar uit het water te komen, en dat bleek de juiste beslissing. Ondanks dat ik gezandstraald werd op het strand heb ik nog even genoten van alle mensen op het water die de meeste bizarre tricks en hoge sprongen deden (wat me overigens op het water ook al wel eens af kon leiden).  Al met al een mooie dag die ik voor geen goud had willen missen.

Go hard or go home!

X Veerle

We zitten weer richting het einde van het laatste kwartiel en iedereen heeft het ontzettend druk. Toch besloten 12 man sterk dat we deze wind niet aan ons voorbij konden laten gaan. 5 Man dacht f*ck it ik ga gewoon lekker de hele dag en de rest vetrok rond 4 uur/half 5 richting Slufter. Daar stonden we dan, met 2 windsurfers, 2 kite captains, 4 kiters met eigen gear en 4 hurende kite leden. Tja en dat was nog even een probleem aangezien 2 kites weg waren voor reparatie hadden de hurende leden alleen een 10 en 12 tot hun beschikking en laat het nou net vandaag toch behoorlijk had waaien. Gelukkig konden ze nog wat kleinere maten lenen en zo heeft iedereen ondanks het doorwisselen van kites toch een heerlijk dagje op het water gehad. Voor Daniel was het al weer even geleden maar hij pakte het weer goed op. Gijs ging lekker door zoals we van hem gewend zijn. God wat gaat die jongen snel vooruit. Sim zagen we zo nu en dan beginnen met springen. Julia en Veerle kregen de opdracht een backroll te gaan oefenen en die ging afwisselend wel en niet goed, maar moest zeker beloond worden met een goede high-five! Rob, onze nieuwste kitende aanwinst bij WETH had al sinds April niet meer op het water gestaan (Zondaar! Wat past hij toch goed in ons lustrum thema) maar vond het heerlijk en won de route van de dag prijs met “Ik mag echt blij zijn als ik niet spontaan in de fik vlieg met deze zon”. Bij Nina zat vandaag alles even tegen maar ook dat weerhield haar er niet van door te gaan, en je weet het, volgens de 10.000 hour rule telt elk uur op het water! Sammie wist op zijn windsurf plank vele bewonderende blikken van kiters op hem te richtingen met zijn moves, en vond met zijn vin naarmate het laagwater werd steeds meer zandbanken. Ook Jolan had veel bekijks en eindigde zijn sessie met de meest vette tricks en ook Dirk wist zichzelf weer meters hoog de lucht in te lanceren! Jeroen en Jeroen (Goudvis en Buters) legde flink wat meters af, en man o man wat was Goudvis blij zijn eigen kites te hebben! En psssst, weet je wat ik hoorde, Daniel en Gijs zijn ook op zoek en aan het sparen voor eigen gear.
Naast dat iedereen aan zijn persoonlijke doelen heeft gewerkt was dit ook een super mooie dag als WETHers samen. Zoals Daniel het zo mooi zei, het is lang geleden dat ik om me heen keek en alleen maar dacht, wat is het mooi hier en wat hebben we het goed. Hij keek om zich heen en zag mooie architectuur, een zee vol kiters met een lach van oor tot oor op hun gezicht, en dat allemaal met op de achtergrond de ondergaande zon.
Jongens, vergeet dit beeld niet en geniet dit weekend nog met volle teugen wanneer je terug denkt aan dit moment.

 
 xx Jolan, Dirk, Nina, Sammie, Gijs, Daniel, Sim, Jeroen B, Goudvis, Julia, Rob en Veerle

 

 

 

 

 

 

 

Na weken van windguru, windfinder, windyty en actuele wind checken was er op 30 mei dan eindelijk weer eens een fatsoenlijk windje voorspeld. Met het gebrek aan wind in de omliggende dagen bleef het spannend tot de dag zelf of onze droom dan eindelijk weer eens werkelijkheid werd. En jawel, 30 mei ging de wind dan echt aan! Na een dag ploeteren en zwoegen Sprongen Ijsbrand, Gerard, Gijs en Veerle om 17:00 uur in de auto op weg naar de Slufter waar Dirk, Sim en Bo al heerlijk aan het varen waren. Nog even bleef het spannend toen de tank bijna leeg was en er geen tankstation te bekennen was, maar uiteindelijk stonden we om 19:00 uur toch echt op het water. Het was druk, maar niet te druk op het stukje open zee. Gijs en Gerard gingen lekker en hebben heel wat meters kunnen maken. Hoogte lopen gaat steeds beter, en ze krijgen het gevoel van de kite zelf en van het kiten tussen alle andere kites door steeds beter door. Gijs begon zich zelfs al te irriteren aan die gast die zo dom in de weg stond! Veerle ging moeilijk vaak op haar bek, maar dat weerhield haar er niet van om door te gaan met springen en Ijsbrand bevestigde toch zeker een sprong van 2m hoog te hebben gezien. Na iedereen in de gate gehouden te hebben trok Ijsbrand zelf wat diepe de zee op waarna hij zichzelf richting de sterren schoot en daar voorbij. Zijn focus lag hierbij op het perfectioneren van zijn landing en ondanks dat de rest hem nauwelijks nog kon zien in de verte zegt hij zelf dat dit erg goed ging en dat geloven wij graag. Toen we om kwart voor 11 de zon onder zagen gaan met slechts ons vieren nog op het water besefte we dat we er een einde aan moesten brijen maar #OhWatHebbenWeHetTochGoed!

Laten we dan nog even afsluiten met de WTF actie van de dag? Veerle stond op het strand een schroevendraaier te zoeken omdat 1 strap ineens los zat terwijl Sim de straps van Gerard wat strakker aan het zetten was. Niemand weet precies wat er gebeurde maar ineens zagen we Gerard door de lucht vliegen richting de lijnen van Veerle. Gerard zijn safety was onbewust losgeschoten en Veerle moest de haren ook trekken. Zo werden ze allebei nog wat meters over het strand getrokken waarna alles met een sisser af liep. Niemand is gewond, en het materiaal nog in perfecte staat. Hey Ho, Let’s go do this again. SOON!

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
The first Wakeboard session of 2017! With only a partially filled van (you could have joined) 2,5 windsurfers and 3,5 kiters we drove off to Cablepark Kempervennen. Not being able to avoid the gateman, we had to pay a €5,- parking ticket. ...lees verder "15th of May – First wakeboard session of the year"