Surfstory Veerle – after Leucate sessie

Ook al ben je net terug uit Leucate, een echter WETHer wil ook in Nederland gewoon weer het water op. Nog geen week nadat we terug waren begon het dan ook weer te waaien, flink te waaien. Na enige twijfel wist de rest mij over te halen om niet alleen vrijdag, maar ook donderdag te gaan surfen. Prima, top, ik had er zin in! Rob en ik zouden 2 dagen gaan en lekker daar kamperen.
Maar de wind bleef maar toe nemen en toe nemen.  Dus dat kamperen was al snel van de baan. Toen in de nacht van woensdag op donderdag de wind nog meer was toegenomen werd het Rob met zijn 10m kite onmogelijk gemaakt om het water op te gaan. Aangezien ik nu toch al in de startblokken stond en een lift had geregeld dacht ik, weet je wat, ik ga gewoon kijken wat lukt, en zo stond ik rond 11 uur op het water. Manmanman wat een wind. Ik kwam al met moeite van het strand in het water en eenmaal een kwartier in het water verloor ik mijn board en het lukte me met geen mogelijkheid om dichterbij te komen door de grote golven en harde wind. Twee heren waren zo lief om mijn board naar mij toe te brengen toen ik uit pure ellende maar richting het strand was gegaan. Ik twijfelde wat te doen, maar ging toch terug het water op, en wat was dat een goede beslissing! Na eerst nog wat aankloten ging het deze dag steeds beter en beter. Mijn sprongen waren meer gecontroleerd dan ooit en die golven daar wist ik ook wel raad mee. Toen ik rond half 2 mijn surfmaatje en lift van de dag al een tijd niet meer had gezien en de windstoten boven de 40 knopen uit begonnen te komen besloot ik toch maar uit het water te komen, en dat bleek de juiste beslissing. Ondanks dat ik gezandstraald werd op het strand heb ik nog even genoten van alle mensen op het water die de meeste bizarre tricks en hoge sprongen deden (wat me overigens op het water ook al wel eens af kon leiden).  Al met al een mooie dag die ik voor geen goud had willen missen.

Go hard or go home!

X Veerle